Osobiście nie jestem jakimś mega fanem Gwiezdnych Wojen. Ale mając w domu 3 facetów, wiem o serii całkiem sporo. Mamy też w domu dość pokaźną ilość wszelakich gwiezdnych gadżetów 🙂 . Na Łotra 1 szłam jednak wyjątkowo z ogromną ciekawością…

Po części dlatego, że zupełnie nie spodziewałam się tak szybko kolejnego filmu z tej gwiezdnej sagi. Wcześniej trzeba było przecież czekać na każdy odcinek latami…

Chłopcy szybko uświadomili mnie jednak, że Łotr 1, to tak naprawdę spin-off serii, czyli zgodnie z wikipediowską definicją, film powstały na bazie dużej popularności bohaterów lub wątków serii pierwotnej, prezentujący przygody postaci drugoplanowych i rozwijający wątki poboczne. A prostymi słowy, to odcinek pomiędzy częścią III i IV gwiezdnej sagi.

Streszczenie fabuły mamy zresztą podane na tacy, w napisach rozpoczynających Epizod IV: „Rebelianckim szpiegom udało się wykraść tajne plany ostatecznej broni Imperium, Gwiazdy Śmierci, uzbrojonej stacji kosmicznej o mocy niszczenia planet”.

I właśnie o tej wspomnianej kradzieży planów Gwiazdy Śmierci traktuje cały film. Poznajemy w nim historię Jyn Erso, córki konstruktora Gwiazdy, która wraz z grupą rebeliantów, podejmuje się misji, by pomóc Rebelii, ale też potwierdzić, że jej ojciec, Galen Erso, nie był ostatecznie aż taki zły.

Film ogląda się naprawdę dobrze. Mamy w nim nowego, przesympatycznego droida K-2SO, który na pewno skradnie serca wielu widzów. Mamy charyzmę głównej bohaterki, która mimo sprzeciwu Rady Sojuszu Rebelii, wyrusza na swoją misję. Jakże cudownie, że rola ta została powierzona kobiecie. No i oczywiście jest sporo walki, zarówno na lądzie jak i w przestrzeni kosmicznej 🙂 I mimo że teoretycznie wszyscy znają zakończenie, bo misja oczywiście się powiodła, co wiemy z Epizodu IV, to jednak do samego końca czeka się na to co będzie dalej.

Chłopcy wyszli z kina absolutnie zachwyceni, chyba nawet bardziej niż po ostatniej części. Ja też muszę przyznać bawiłam się nieźle. Nie mogło być więc mowy o innej ocenie jak 5 gwiazdek.